NAMAZSIZ MÜSLÜMANLRLA YÜZLEŞELİM

Konuya şu acı tespiti paylaşarak girmek istiyorum; Türkiye’de Müslümanların çok azı düzenli beş vakit namaz kılıyor. Müslümanım dediği halde namaz kılmayanlar çoğalıyor. Gerçekten bu vahim bir durumdur. Daha da beteri şöyle bir anlayış gelişiyor. Namazsız Müslümanlığı normal Müslümanlık görme rahatlığı ürkütüyor. Namaz terk edilse bile bunun imana zarar vermeyeceği anlayışına insanlar kendilerini ikna edebiliyorlar. Bunu bir eksiklik olarak görmemek, “böylesi de olabilir” düşüncesi yayılıyor.
KARDEŞLERİM, Namaz kılmadığı gibi nedamet yok, mahcubiyet yok, dert edinmiyor. Sonrasında artık bir daha namaza ihtiyaç duymuyor. Bir an önce başlamam gerekir” duygusu köreliyor. İnsanlık, iyilik, merhamet, adalet, dürüstlük, vicdan, kalp temizliği gibi kavramlar, namazın yerine tedavüle sürülüyor. Vicdanları rahatlatmak için birçok mazeretler uyduruluyor.
Sonuçta, “iyi insan” olduktan sonra, namaz olmasa da olur. Ve bakıyorsunuz ki, İslamın olmazsa olmazı olan namaz, olmasa da olur noktasına geliyor.
KARDEŞLERİM, Birde namaz kılmadığı gibi, sürekli namaz kılanları hedef alınlar var. İşimiz gerçekten zor. Namaz kılmama konusunda kendilerini ikna edenler rahat. Fakat rahat durmuyorlar, habire namaz kılanlara saldırıyorlar.
Arzuların, heva ve heveslerin egemen olmaya başladığı “amelsiz Müslümanlığın” önünü açıyor. Düşüncede Müslüman, yaşantıda Deist bir nesil yetişiyor. İnandığı gibi yaşamayanlar, yaşadıkları gibi iman etmeye yöneliyor…
Düşünüyorum, bir namazı bile çok gördüğümüz din bizim dinimiz olabilir mi?
Rahatından taviz vermeyenler, namazı terk edenler, âlemlerin Rabbine hangi yüzle hesap verecekler. Canımızın istediği her şeye vakit bulabiliyoruz da namaza gelince mi müsait olmuyoruz. Öncelikler arasında namaza yer yok. Saatlerce sanal alem de vakit harcanıyor ama namaza yer yok.
Bir dönem namaz kılanların sonradan namazı bırakmaları daha da kaygı verici.İslami söylemleri ile gençliğin rol modeli olanların, namazı zayi etmeleri akla ziyan bir durum.Güya onların kalbi temizmiş.
KARDEŞLERİM, Bazen şu soruya takılı kalırım. İnsan mı namazı terk eder yoksa namaz mı insanı terk eder? Evet, namazı insan terk eder ama namaz da insanı terk eder ve bir daha geri gelmez. İşte bu geri gelmezlik insanın sonu olur. Yoksa namazın bizi terk etmesi şımarmanın, kibrimizin ve gururumuzun cezası mıdır?
Demek ki, herkese bu nimet, bu izzet nasip olmuyor. Kendilerini kaybedenler, namazı zayi ederler. Evet önce namazın içini boşalttık… Sonra boşladık.

Hülasa, namaza mesafeli durmak, Allah’a uzak düşmektir.