ONDA VAR BENDE NİYE YOK? YÜZLEŞELİM

Yüce Rabbimizin ‘’Asra yemin olsun ki, muhakkak insanlar hüsrandadır’’ (asr 1,2) buyurduğu gibi bu gün İnsanlık hüsranın tüm boyutlarını yaşıyor. Kur'anın istediği gibi inanan ve yaşayan canlı Kur'anlar göremediğimiz için yanlışlarımızın farkına varamıyoruz. KARDEŞLERİM, Dünyadaki sıkıntıların bir kısmı imtihan gereğidir. "Andolsun ki sizi biraz korku, açlık, mallardan, canlardan ve ürünlerden biraz azalma ile imtihan eder, deneriz. Sen sabırlı davrananları müjdele."(bakara 155) Esas kriz ekonomide değil, ahlak krizidir. Bunun sebebi de ahiretten fazla dünyaya önem vermek, dünyaahiret dengesini bozmamızdır. Akıllı mümin, Allah sevgisi ile gönlü arasına giren perdelere dikkat etmeli, aldanmamalıdır. Dünyada ekilenin orada biçileceğine göre, bu dünya hayatını ahiret bilinciyle yaşamalı, dünyadaki görevlerini yaparak, orası için hazırlanmalıdır. KARDEŞLERİM, Yüce Rabbimiz bizleri: "Ey insanlar! Rabbinize karşı gelmekten sakının. Babanın evlâdı, evlâdın da babası namına bir şey ödeyemeyeceği günden çekinin. Bilin ki, Allah'ın verdiği söz gerçektir. Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve şeytan, Allah'ın affına güvendirerek sizi kandırmasın." (Lokman 33) diye ikaz etmesine rağmen bu gün çok dünyevileştik. İnsanlar kendi değerini, eşyasının değeriyle ölçüyor. Daha rahat yaşamak için aldığımız eşyalarımız, evdeki hayatımızı rahatlatmadığı gibi aksine daha da zorlaştırıyor. Hayat, dünler, bugünler ve yarınlardan ibaret olduğuna göre; dün geçmiştir,. Yarın yaşayacağımız meçhuldür, o halde bugünü değerlendirmeli ve ahirete azık hazırlamalıyız. KARDEŞLERİM, İnsanın dünyevî olarak zaruri ihtiyacı, beslenme, giyinme ve evden ibarettir. Bu asli ihtiyaçlarını israfa ve lükse kaçmadan helal yoldan temin etmeli, kalan birikimlerini infak etmelidir. Fakat insan, tabiri caizse ihtiyaç labirentinde yolunu şaşırmaktadır. İhtiyaçları karşılama derdi ile ömürler bitmekte ama alınacaklar ve ihtiyaçlar yinede bitmediği için bir çok insanın gözü açık gitmektedir!!! İnsanlar artık aklıyla değil "doymak bilmeyen gözleriyle" düşünüyor, daha doğrusu düşündüğünü zannediyor. Çarşılar, pazarlar, marketler de insanın gözlerine hitap ediyor? Başkalarına bakıyor ve "Onda var, bende niye yok?" diye mukayese ediyor. Ömründe belki bir iki sefer kullanacağı eşyaları almak için daha çok çalışmak ve kredi çekmek zorunda kalıyor. Bir sürü gereksiz eşya ile evini doldururken ahretteki evini ihmal ediyor. KARDEŞLERİM, Tüketim hastalığının mikrobu; modadır, ele güne karşı mahcub olmayalım, iyi ama herkeste var gibi baskılardır ki, kimini cebinden, kimini yüreğinden yaralıyor, hatta öldürüyor. İhtiyaçlar tükenmiyor, ahirete yatırım yapamadan insanlar ölüp gidiyor. Allah rahmet eylesin. Merhumu nasıl bilirdiniz? Çok müsrif biriydi