BİR KARIŞ YERLE YÜZLEŞELİM

Bu dünya bir karış yer insanın gözüne çok küçük görünür.

Aynı şekilde bir avuç toprak için “ne olacak ki” denilen küçük bir yerdir.

Ama bu bir karış yer, bir avuç toprak sevgisi kalbe girdiğinde o bir karış yer insanın hüsranı olabilir. Peygamberimiz: “Kim bir karış yeri haksız yere alırsa, kıyamet günü o yerin yedi katı boynuna geçirilir…” buyuruyor. Bu söz, sadece yerin derinliğini anlatmaz. Zulmün ağırlığını anlatır. Haksızlık, insanın omuzlarına yüklenen görünmez bir dağdır. Dünyada fark edilmez belki ama ahirette gizli kalan hiçbir adım yoktur.

KARDEŞLERİM, Bu hadisi şerifi hiçbir zaman aklımızdan çıkarmayalım. Bu, sadece bir tehdit değildir. İnsanın iç dünyasına indirilen bir tokattır. Çünkü mesele toprak değildir. Mesele, başkasının alın terine dokunmak, bir hakkı yemektir.

Cennetle müjdelenen sahabilerden biri olan Hz. Said ibn Zeydi hiç duydunuz mu?

Hakkı yenen, tarlasına izinsiz girilen, emeği çalınan bir sahabidir. Saîd b. Zeyd Resûlullah’tan duyduğu bu hadisi hatırlıyor ve titriyor.  O, zulme uğradığında ellerini açar ve dua eder. Onun duası kabul olur ve haksızlık eden kör olur. Gasp ettiği yerde, bir kuyunun dibinde ölür.

KARDEŞLERİM, Ne acıdır ki insan, çoğu zaman toprağa doyamaz. Bir sınır taşı yetmez, biraz daha ister. Tarla sınırları bir karış ileri kaydırılır. Sonra bir bakarsın; komşuluk bitmiş, dostluk dağılmış, kardeşlik toprağa gömülmüştür.  Bizim unuttuğumuzu toprak unutmuyor.

Toprak üzerine basanı da, hakkını gasp edeni de biliyor.

Bir karış yer, bazen bir mazlumun gözyaşı olur.

Bazen geceleri rahat uyutmayan bir ah olur.

Bazen de insanın yakasına ahirette yapışan bir yük olur.

Ve hadisin çağrısı hâlâ orada duruyor: Haklı olmak yetmez, adil kalmak gerekir.

Kazanmaktan daha değerlisi, zulme bulaşmamaktır.

Çünkü bir karış yer, dünyada küçüktür, ama ahirette, insanın belini bükecek kadar ağırdır.